آب‌بندی حمام بدون کپک؛ کاری که باید قبل از زدن سیلیکون انجام دهید

کپک از کجا می‌آید؟

کپک روی سیلیکون رشد نمی‌کند، در سیلیکون رشد می‌کند. اسپور قارچ از هوا روی درز می‌نشیند و اگر رطوبت دائمی و مواد آلی — باقی‌مانده‌ی صابون، چربی پوست، ذرات مو — در دسترسش باشد، در همان لایه‌ی سطحی مستقر می‌شود. برای همین درزی که با شتاب و روی سطح صابونی اجرا شده، ظرف دو ماه سیاه می‌شود و درزی که روی سطح تمیز نشسته، سال‌ها سفید می‌ماند.

سیلیکون سانیتری بایوساید دارد؛ ماده‌ای که رشد قارچ را در خود لایه مهار می‌کند. اما بایوساید معجزه نمی‌کند: اگر زیر لایه‌ی جدید، لایه‌ی آلوده‌ی قدیمی باقی مانده باشد، کپک از زیر برمی‌گردد.

گام یک: برداشتن کامل درزگیر قدیمی

این گام را نمی‌شود نصفه انجام داد. سیلیکون تازه به سیلیکون قدیمی نمی‌چسبد — فقط رویش می‌نشیند و اولین انقباض جدایش می‌کند. با تیغ موکت‌بری از دو طرف درز برش بزنید و توده را یکجا بیرون بکشید.

باقی‌مانده‌های نازک را با کاردک پلاستیکی بردارید تا لعاب کاشی خط نیفتد. برای رد چربی‌مانند آخر، پارچه‌ی آغشته به الکل صنعتی یا تینر ملایم بکشید و بگذارید کاملاً تبخیر شود.

• تیغ موکت‌بری برای برش دو لبه‌ی درز
• کاردک پلاستیکی یا کارت قدیمی برای برداشتن باقی‌مانده
• الکل صنعتی و پارچه‌ی بدون پرز برای چربی‌زدایی
• دستمال خشک و در صورت امکان سشوار برای خشک کردن کامل

گام دو: خشک، واقعاً خشک

درز باید خشک باشد، نه «به نظر خشک». اگر شب قبلش دوش گرفته‌اید، آب در فاصله‌ی بین وان و کاشی باقی مانده است. دست‌کم دوازده ساعت از حمام استفاده نکنید و آخرین مرحله را با سشوار در دمای ملایم روی درز بگیرید.

برای وان: قبل از زدن سیلیکون وان را پر از آب کنید. وزن آب، وان را چند میلی‌متر پایین می‌کشد و درز در بازترین حالت خود قرار می‌گیرد. سیلیکون را در همین حالت بزنید و تا خشک شدن کامل آب را تخلیه نکنید؛ اینطور درز، بار واقعی استفاده را از قبل دیده است.

گام سه: اجرا و پخ‌زدن

سر نازل را با زاویه‌ی ۴۵ درجه و به اندازه‌ی عرض درز ببرید؛ اگر برش بزرگ‌تر از درز باشد، سیلیکون اضافه بیرون می‌زند و تمیزکاری‌اش خودش آلودگی می‌سازد. تفنگ را با فشار یکنواخت و بدون توقف بکشید و کل درز را در یک حرکت پیوسته پر کنید.

بلافاصله پخ بزنید. انگشت آغشته به آب و چند قطره مایع ظرف‌شویی، یا ابزار پخ‌زن پلاستیکی، سیلیکون را در درز فشار می‌دهد و سطح مقعر یکنواخت می‌سازد. این فشار مهم‌تر از زیبایی است: چسبندگی واقعی همین‌جا شکل می‌گیرد.

بیست‌وچهار ساعت — و در هوای سرد چهل‌وهشت ساعت — از حمام استفاده نکنید. سیلیکون استیک‌اسیدی از سطح به عمق کیور می‌شود و پوسته‌ی خشکِ رویی به معنی خشک شدن کامل نیست.

سانیتری، ساختمانی یا آکواریومی؟

سیلیکون ساختمانی معمولی برای درز پنجره و نما ساخته شده و بایوساید ندارد؛ در حمام ظرف چند ماه سیاه می‌شود. سیلیکون سانیتری ضدکپک انتخاب درست هر جایی است که رطوبت دائمی دارد: دور وان، پای دوش، لبه‌ی سینک و پشت روشویی.

سیلیکون آکواریومی داستان دیگری است: خنثی، بدون بایوساید و بدون افزودنی سمی، چون قرار است در تماس دائم با آبِ زنده باشد. دقیقاً به همین دلیل در حمام گزینه‌ی خوبی نیست — چیزی برای مهار کپک ندارد.